Search

infedream

INFE Macedonia official website

Dimitris Kalantzis: Ohrid Fest 2016 was a nice experience for me!

dimitris angelosDimitris Kalantzis, a young pop singer from Athens, was singing at the recently held International Music Festival “Ohrid Fest 2016, He performed the song” Europe “, sung in Greek language, and finally, get the prize for best lyrics. He brings beautiful impressions of the festival.
-“Ohrid Fest” was really nice experience for me and I liked the energy on stage, contestants and audience. I am happy that the song “Europe” award for best lyrics. The lyrics says that things go wrong. And that, basically, we are living in a lie. The text, which was awarded is written by George Vainas and composer of the song is Costas Georgiadis, who collaborates with famous singers in Greece, among others, and Notis Sfakianakis, revealed Dimitris.
Since the autumn will be hired as one of the young pop idols on the television show of choice for Idol ” Rising Star”, which is expected in jury to stand and Despina Vandi . Dimitris says the future is positive to work with the director of ” Ohrid Fest ” , the famous composer Grigor Koprov .
-Maybe I come again next year at the festival. This year I was selected by the club of eurovision fans and for Eurovision music INFE Greece, and President Angelos Dadalias , who was a member of jury of Ohrid fest, also, and I am thankful for the trust you have given me added Dimitris .

Valentina Gjorgievska Pargo

dimitris

Junior Eurovision 2016: Martija Stanojkovikj will sing in Malta

martija 1Macedonian Television announced that Martija Stanojković will be off to Valletta, Malta for Macedonia at this years Junior Eurovision Song Contest.

In the coming months will be announced the song that she will be singing . Martija Stanojković took part in Stars of Pink Tv in Belgrade, and had great success on the show.

The Junior Eurovision Song Contest will be held in Valletta, Malta on the 20th of November 2016.

Va.Gj. Pargo

2817788_1200_675

According to the latest information for the fans, media in North Korea reported that their representative won the Eurovision Song Contest 2016.

And according to their information for next year’s Eurovision stage again North Korea will send own representative again.

This information is shared by fans in their inboxes, although not officially confirmed, and maybe is one plus “Onion News”.

But not surprising. Interest in Eurovision increases, following the example of Australia, which appeared twice,  America and China express interest in participating in the competition.

Va. Gj. Pargo

„Не чини Евровизија“, рече и отиде да пее на микрофон кој крчи, на полураспадната бина!

columnВип!

Column Valentina Gjorgievska Pargo

ВИП!

ВИП во Стокхолм. Во светски град, на светски настан. Газиш на црвениот тепих и се штипкаш за да се увериш дали си тоа ти, и дали тоа околу тебе е вистина, или само твоите соништа и мечти. Ја погледнуваш добиената картичка и повторно читаш-ВИП. Да, тоа сум јас!
А, да се биде извесен ВИП во светски град, за светски настан, е нешто што возбудува во самата помисла. И колку ги уживаш нештата наоколу, толку правиш компарации на она од каде си дошол и онаму каде ќе се вратиш, многу наскоро. Кога светлата ќе згаснат, а магијата пред очи ќе исчезне.
Богат, модерен, цивилизиран, смирен и спокоен град. Со, ни најмал шум кој може да те вознемири и извади од памет. Како тоа го постигнале, е првото прашање кое ти се наметнува.
Оној ден од пред хотел „Шератон“ се качив на веселиот шарен автобус од турата „хоп он-хоп оф“, си ги ставив слушалките за превод, и мирно завалена се потпрев на прозорецот. Се возиш и те мрзи да се симнеш на некоја од посочените постојки, и да продолжиш во музеј или на брод, и одлучуваш-нека биде панорамски разглед. Има и што да се види. Кипи од богатство и убавина.
И одеднаш рипнуваш: слушалките до тебе ја носат информацијата дека-пред 150 години Шведска била сиромашна држава, најсиромашна во нивниот регион и одеднаш решиле да се издигнат и така направиле, и затоа денес е една од најбогатите и секако и најмоќна.
Како тоа најсиромашна? Како тоа решиле? Зар да се биде богат и среден зависи само од „решение“? Аха, значи така. Добро, кога ќе се вратам ќе пренесам. Но кому? Таму сега луѓето се мразат едни со други, наместо да седнат и да „решат“. Да решат да бидеме богати. И среќни.
Лута сум им, на сите.

Демократија!

Дека ова е навистина демократска земја, тоа чувство ме следи од самиот почеток. Демократија на која се согласиле самите граѓани. Не само на „хартија“. Со таков момент се соочив уште кога слегов на аеродромот Скавста, одалечен  100 тина километри од Стокхолм.
Во празниот автобус влегов меѓу првите, си избирав место и удобно се сместив, а набрзо, кога почнаа да влегуваат и други луѓе, од летот од Италија, влезе човек налик на пилот-во елегантен костум и помина за да провери каква е состојбата во автобусот.
Одеднаш нешто замириса, гладната девојка неколку седишта пред мене извади сендвич и почна да јаде. Возачот се приближи и ја опомена на глас „hot food smells“, на што таа му одговори „that is your opinion“. Тој се доближа до неа и со малку поостар тон го повтори истото „hot food smells“. И таа го повтори истото „that is your opinion“.
Разврската која ја очекував, во најмала рака, беше караница, која ќе ги вознемири сите присутни. Се излажав. Возачот веднаш се повлече, девојката веднаш го повлече сендвичот. Компромис. Разумност. Почитување. Демократија.
Не сакав да замислам како е кај нас во автобусите, кој патува(л), знае-ми излегуваше слика во која од мала препирка на двајца, настанува општонародна кавга во автобусот, со пцовки, навреди, клетви.
Инаку, во Швeдска дознав дека најсилна пцовка им била нешто во стилот – пу јазк. (Мајки-шајки, се уште не стигнале до тој простор).

Правила!

Беше многу интересно за нас новинарите, кога првиот пат бевме во стокхолмската Глобе арена во 2000-та година. Во прес центарот не пречекуваше роботче, високо метро и некој сантиметар, кое одеше по нас и нѝ поставуваше прашања, но исто и одговараше. Како мало човече. И уште посимпатично, послатко, неодоливо. Бараше и да го гушнеш.
Сега го немаше роботчето, а гушкање добивавме од „Free hugs“ момчето низ прес центарот.
Јас отидов на првиот кат, зад големите завеси, таму порано беa прес центарот и роботот, и се врткав и фотографирав. Немаше никој, владееше штама и полузапалени светилки. За неполна минута од секаде дојдоа редари.
-Ве молиме одете од тука.
-Не, јас само да се фотографирам…
-Ве замолуваме, веднаш.
-Ама зошто сте толку строги, јас само се потсетував на….
-Вие сте во ризик да ја изгубите вашата акредитација, засекогаш! Сте слушнале за тероризам и заштита од тероризам?
-Па зарем јас, која сум само крајно безопасна новинарка… Еве проверете ме, ги раширив рацете. И, заминав.
Во тој момент сфатив дека демократијата е заменета со правила, кои мора да се почитуваат.  А, што ако и на други им текнало да дојдат и да се потсетуваат? А, ред е ред.
Тој ред го почитуваат сите, безусловно. Дури и возачот на еден автобус само што му се доближав и го прашав „дали може нешто да прашам“, отсечно ми одговори „не“.
-Ама јас не знам каде е Кралската палата, каде да слезам?
-Тоа не е мој проблем, оставете ме да се сконцентрирам и да возам, ми рече.
Луѓето си ја гледаат својата работа и се максимално посветени на неа.
За разлика од тој возач, на денот на полетувањето, јас бев оставена на автопат во Скопје од официјалниот превозот до аеродром. На договореното место не застана да ме земе, иако телефонски договоривме. Прошиша покрај мене. Или заборавил, или зборувал на мобилен, или слушал музика во автобус, или бил пијан, немам друго објаснување. Се јавив кај секретарката да реагирам, таа ме обвини-а вие му мафнавте да застане, или не?
-Како да му мафнам на автопат на автобус кој се вози во втората лента со брзина над 100 км на час? Како да и објаснам. Нејсе, најдов такси.
Разликите се драстични!

Љубов!

Можеби ќе речеме дека во „западниот свет“ луѓето се ладни и не знаат за љубов, но можеби треба да ја преиспитаме оваа наша констатација. Можеби само тие не ја доживуваат љубовта еуфорично како нас, а не дека не се сакаат. Она вечер кога шетав сама за да поуживам по улиците во мир и изолација, поминаа многу вљубени. Се ѕверев во нив, да им провалам во начинот на водење на љубовта. Беа многу многу тивки, се си кажуваа на увце и иако немаше никој по улица тие, човече, ем шепотеа, ем не се ни смееја гласно. Се со тивко и дискретно.
А поминаа многу двојки-различни двојки, фатени за рака или гушнати. Машко со женско, постар со помлада, машко со машко, женско со женско. Млади, постари. Не се ни обѕирнаа да ме видат зошто така ги зјапам. Само слободни и среќни луѓе се добри луѓе, и не се опасни. Луѓе неосудени од другите. Луѓе кои живеат за себе. И за својата љубов.
Да живее љубовта на шведски начин! Да живее!

Стандард!

Боже, кога ќе размислам нема Евровизија на која мојата нежна телесна форма да не доживее терор. Се сум шарана–те со модринки,  плуски, без сила, полусвенати очи, болки, симптоми.  Уште од првиот ден. И редовно завршувам на брзата помош. Годинава си ветив дека нема-цел грст апчиња завршија во мојата торба и подготвена сум за пат. Така мислев. А не испадна така. Петокот удобно кулирав на омилените бели гарнитури, кога одеднаш ушите ми зажежија, образите ми се вцрвија, а мене почна да ми се врти.
Да не не сум добра? Потрчав до холот, и побарав доктор. Збунета и во паника девојката која обезбедуваше по токи-воки почна да бара решение. Чекав 40-тина минути, дури изгубив надеж, кога се појавија два симпатични млади ликови, со ранец на нив, изгубени меѓу бројните влезови во огромниот комплекс Глобе.
– Матц сум јас, мило ми е, ми пристапи љубезно младиот доктор, потоа ја претстави и својата асистентка.
Љубезни, мили, прво ме муабетеа едно десеттина минути, дури потоа ме праша кој е мојот проблем. Го измеривме притисокот. Покачен е. 150-160. Им побарав таблета, немаа.
-Само смирете се, знам тоа е од возбуда. Веројатно од  Џастин Тимберлејк, сите се возбудени, констатира насмеаниот доктор.
-Ама докторе каква возбуда ви се молам, па од Џастин. Јас  си бев толку релаксирана и среќна. Наеднаш ова ми се случи. Дајте ми таблета!
-Но ние немаме таблети за притисок, тоа не носам. Не се појавила потреба, не е ургентно. Ретко кој се пожалил на притисок.
-Добро, ќе се напијам од моите таблети, да ги најдам во торбата, му реков, и си размислував-каков е овој свет каде покачениот притисок не им е прв на листата на ургентни здравствени неизвесности? Зарем тука луѓето немаат масовно притисок, како кај нас секој втор?
А, даааааа, јасно ми е, тоа се добива од стресови. Од нездрави околности за живеење. И од нездрав начин на живот.

Не чини Евровизија?

Имам чувство како ние (мислам на мноштвото) да не можеме да се навикнете ниту да ги прифатиме убавите работи. Убавите работи ги критикуваме, а за лошите имаме убав збор. Зошто сме превртени наопаку? Пред десеттина години еден многу просечен автор кој имаше среќа под еден среќен тек на околности и со многу  просечна песна да оди на Евровизија, по враќањето смело изјави-на Евровизија не ми се допаднаа ни песните, ни луѓето (????). Отиде уште неколку пати потоа, грубо навалувајќи да оди, и смело газејќи си на сопствениот збор и секогаш доживувајќи го истиот дебакл. Оди, потроши (ни) ги парите, бакни го дното, и ете го назад.
И нас не ни се допадна, ни ти ни твоите песни, и сега што правиме?
Не ни се допадна поради твојот однос, момче.
Но не е само тој. Има многу такви музичари. Наместо да даваат се од себе да еволуираат во својата професија и еден ден да го доживеат и тоа врвно евровизиско претставување, тие игнорираат и негираат (а се во стилот на лисицата-кога не можела да го дофати на гранка, велела-кисело е грозјето!)
Пред неколку години еден наш музичар ме убедува дека не треба да одам (одиме) таму, тоа не е музика, тоа е циркуз, парада, кич, шунд, нипшто, не вреди.
-„Не чини Евровизија“, тресна и остана жив, и замина на тезга, да пее на микрофон кој крчи, на полураспаднататата бина на сретсело! Или во некој локал, за хонорар колку за сендвич и половина.
Разликите се драстични!
Побогу, зошто  сме се научиле убавото да го доживуваме  како  шок? Нашите сетила не се подготвени да восприемаaт толку префинети слики во толку кратко време?
Евровизијата е налик вселенски брод, во кој Европа вложува силни милиони и милиони, целото свое знаење, врвните мајстори-магионичари на забавата и техничко-технолошки и дигитални достигнувања. А ние тоа го добиваме бесплатно. Доволно е само да се опуштиме и да уживаме во таа магична ноќ, која некој ни ја приредува бесплатно! 

Евровизија > Супербол

Годинава, Евровизијата ја гледале 10 милиони луѓе повеќе од Супербол. Ха!
Се повеќе и повеќе гледачи, од Европа, Кина, Австралија, Америка. Ќе се памети Џастин, долго, долго…
Настап на Евровизија е многу фина работа,  но, и поркај се, во крајната сметка е неисплатлива и без ефект. Тоа е само забава за една ноќ. Следната се заборава, освен ако не си АББА, или Сели Дион, Џони Логан. па да го освоиш светот.
Многу пари за „ништо“. На целава наша ситуација дали воопшто ќе (треба да) си дозволиме барем во следниве години некого да пратиме. Мене ќе ми биде многу жал ако не пратиме. Но, и да се одлучи некој да оди, сигурно ќе има силни реакции и бојкот од најголемиот дел од народот, кој се бори за да преживее, да плати сметки, да си купи лекарства. А каков е тој претставник кој не е легитимно потврден, поддржан и сакан од оние кои ги застапува-народот? Никаков. Не постои.
А вреди да се оди. На пример годинава, освен што беше фантазија, имавме неповторлива и речиси историска шанса наш пејач/ка да застане на сцената рамо до рамо со една од најголемите светски ѕвезди, симпатичниот Џастин Тимберлејк. И таа шанса ни избега од рака, ни се лизна како рипка која си ја фатил во аваквариумот.
Не знам, еве.  Можеби не следи лоша карма затоа што ние за убавото велиме-не чини, а она што навистина не чини-го фалиме. Лицемерие, кое го плаќаме скапо. Не дека не не сакаат во тоа друштво. Ние како да не сакаме да бидеме дел од тоа друштво. Самите ние!
Треба, треба да погледнеме поубаво и со убави очи, кон убавите нешта.

Твоја, Парго

Kim Basinger on Eurovision 2016

Eurovision 2016 won with a natural beauty!

Spectacular show that breathtaking with a glamor, and splendor of tons can be said for Eurovision 2016.

Those who this year were, somehow, part of it, they have seen beautiful things. Beauty in every sense of the word.

But, although Sweden is known for Top models, after the first world models gave, and still gives surprised, we notice how beautiful faces organizers had chosen to be of service in the Stockholm Globe Arena, where it took Contest from 10 to 14 May, when finished with the final victory of the Ukraine, and Jamala s song “1944”.

Most importantly, they selected around 400 volunteers, who attracted  with kindness and hospitality. Everyone had an appealing natural look.

This young beauty, for example, has often been in the wardrobe where journalists left their bags.

Though only 17 years old, lives in Stockholm alone is reported to be a volunteer. Modest in behavior, sweet and beautiful, without aggressive image, she had never heard of Kim Basinger, world famouse actress.

And we pointed out, find online and laughed.

13236156_10154210636264264_830312379_n (1)Kim is really nice, but I do not know if I want to be part of the world of film. I have not thought about it – retorted with a smile.

Petition: Fans not agree with the results from ESC 2016, EBU answered!

 

ukraine 2Day after Eurovision 2016, around 172.000 people signed the petition dedicated to European Broadcasting Union from all the fans that not agree with the results from Eurovision Song Contest 2016.
They wrote– We understand that jury voting and televoting process is a hard and emotional one, but the amount of people who’ve signed this shows that how many people are sure that this year’s “winner” is not the one who should really win the contest. We have no doubt on the justice and privacy of contest that’s why we think that there’s need to revise the results.
A few hours after, European Broadcasting Union answered:
May 17, 2016 — The 2016 Eurovision Song Contest was a spectacular show and a testament to a year of hard work by so many people from so many countries. The live shows were world-class television productions with a thriller climax on Saturday night.

We understand the passions and emotions that are engendered by the Eurovision Song Contest. In light of this, we have taken notice of your petition and appreciate this opportunity to respond.

The winner of the 2016 Eurovision Song Contest was decided by music industry professionals and you, viewers at home, each with a 50 percent stake in the result. Ukraine’s Jamala won, thanks to broad support from both the juries as well as televoters. She did so with an outstanding performance of an emotional song, telling a personal story.

Australia’s Dami Im won the jury vote. Sergey Lazarev won the televoting. They both deserve credit for their world-class performances, their great songs and for being magnanimous in defeat. They may not have won the contest, but responded to the outcome as winners. We respect and appreciate them for that.

The Eurovision Song Contest is a competition. There can only be one winner. We understand that not everyone agrees with the outcome of this year’s Eurovision Song Contest however in a competition where the results are decided based on a subjective and often very personal opinions, there will always be people who do not agree. Regardless of this, the result remains valid by all means, in accordance with the rules as they were known to each participating broadcaster, each artist and each dedicated fan.

Ukraine is, and will remain, the winner of the 2016 Eurovision Song Contest. Whether you agree or disagree, we call upon those who signed this petition to embrace the result, valid in accordance with the rules, and to continue a constructive dialogue about how to further strengthen and improve the Eurovision Song Contest.

European Broadcasting Union
17 May 2016

Jamala from Ukraine won the 61st annual Eurovision Song Contest

ukrainaUkraine singer Jamala won the 61st annual Eurovision Song Contest (May 14), with the song titled “1944”. The 32-year-old singer won the Grand Final in Stockholm with song about the 1944 deportation of Crimean Tatars under the Soviet Union’s late communist ruler Josef Stalin.

Jamala, whose real name is Susana Jamaladynova , is from the European region and has family who still lives there under Putin’s control, has been accused of publicly bad-mouthing the Russian government. The song 1944 written and performed by herself, was inspired by the story of her great-grandmother during the 1944 deportation of Crimean Tatars in the Soviet Union at the height of World War II.

mans i avtralijkata

Guest nation Australia, represented by Dami Im’s Sound of Silence, came second, with favourites Russia in third, Bulgaria in fourth and Sweden fifth.

Macedonian singer Kaliopi Bukle with the song “Dona”,was 11th in second semi-final, and she didnt got the final.

rusij

World famouse star from USA, Justin Timberlake provided the half-time entertainment, opening his performance with his hit Rock Your Body before moving on to his new single, Can’t Stop the Feeling.

justin timberlake bilboard

The show was broadcast live in Europe, China, Kazakhstan, Australia, New Zealand and, for the first time, the United States. The viewing figures for this year’s contest are not yet known, but they are expected to exceed the 200 million who tuned in last year.

This Eurovision was wonderful, amazing and very charming, at all. By the way , INFE International Board Meeting!

infe 1

From Stockholm, Valentina Gjorgievska Pargo

Barack Obama names Eurovision Song Contest 2016

Серхат: Јас и Калиопи сме најпознати на Евровизија годинава!

Евровизискиот претставник на Сан Марино Серхат, минатата недела два дена престојуваше во Скопје, заедно со својата ПР менаџерка Милица Фајгељ, за да се сретне со новинарите. Пејачот е по потекло од Турција, а во Македонија беше по втор пат. Поразговаравме многу незадолжително и во опуштена варијанта, се шегувавме и коментиравме, за се она што му се случува овој период.
Добредојдовте во мојата земја, по втор пат.
-Задоволство е да бидам, првиот пат бев во убавиот Охрид. Добре ве најдов Султана.
Ха, ха, веќе ви кажав дека тоа е несуденото име на мојата баба, и доколку се родев во вашата земја посакував така и да се викам.
-Јас ќе Ве викам Султана, ми се допаѓа. И баш Ви стои.
Ви благодарам. Уште веднаш да ви кажам, мислам дека ќе добиете поени од Македонија. Овде кај нас имаат симпатии кон турските пејачи, не е тоа тајна.
-Звучи одлично, ха, ха. Всушност, се радувам ако на луѓето им се допадне мојата музика, мојата песна и ме гласаат. Навистина ќе се радувам ако ви се допадне мојата „I didn’t know“ и гласате.
Се надевам нема да ми забележите што направив една позитивна дискриминација, но навистина овде сме запознаени со турската музика и менталитет. Второ, вие сте навистина шармантен евровизиски изведувач, позитивен, весел, а и песната дофаќа слушатели, па верувам ќе ја освоите публиката.

-Тоа сум јас. Никогаш не глумам. И секогаш тој совет им го давам на младите пејачи, секогаш бидете природни, свои, не се преправајте дека сте некој друг. Мојата евровизиска песна има кабаретски манир, спотот беше полн со такви елементи, и многу луѓе присуствуваа на снимањето, танчери, танчерки, беше весело. Но, на Евровизија мора да сме шестмина на сцена. Ама ветувам ќе биде забавно и во шоу манир.
Да, во суштина турските пејачи на евровизиската сцена знаат да запалат, како оган, еве на пример Сертаб Еренер, „Атена“, Хадизе…
-А, да. Сертаб е извонредна пејачка и моја пријателка одамна. „Атена“ исто така се мои големи пријатели, неодамна се видовме, се дружевме. Навистина нивните настапи значеа нешто.
Знаете што, со Сертаб и победата во 2003, всушност се случи пробивање на етното на Евровизија, на голема врата. Но, мене ми се допаѓаше и  „Ики дакика“ во 1990 година.
-Се сеќавам на таа убава песна, потоа една од пејачките стана многу славна. Од турските песни јас ја издвојувам песната од 1975 година, тоа ми е најомилената турска евровизиска песна „Сенинле бир дакика“.
Секогаш е препознатливо што Турците го негуваат тој етно шарм, и се повеќе внесуваат и топлина на Евровизија.
-Тоа е многу важно. Иако кредибилитетот на земјите во Европа се менува, како и нивната слика, за Турција е препознатливо што се уште држат до некои свои обележја. А Сертаб на Евровизија промени се, бидејќи од тогаш се стави акцент на етно елементи.
Имам уште едно прашање за Турција, така некако, го почнавме муабетот, а потоа се селиме на тема за вас. Зошто Турција никогаш не го прати Таркан, тој е мега популарен на цел континент?
-Немам поим. Ако го прашале може ќе прифател. Тој  навистина е многу важна ѕвезда за Турција, а и познат пошироко. Можеби не го прашале, а можеби тој не размислува за таква варијанта. Турската радио и телевизија на разни начини го избираше својот претставник досега, имаше и селекции и избори. Навистина не знам зошто не отишол, а идејата е одлична.

serhat i jas

Ајде сега да позборуваме за вас. Вие сте ем турска ем санмаринска ѕвезда годинава.
Не можам да ви објаснам колку сум среќен и почестен што јас годинава всушност презентирам, односно спојувам две земји. Избран сум од Сан Марино, а бидејќи Турција годинава нема свој претставник, како да ги застапувам и двете земји. И Турците во мене гледаат своја пејач на Евровизија.
Да кажеме дека вие сте популарен во Европа – имате големи успеси во поп музиката , со вашите песни освојувате први места на топ листите во Франција, Велика Британија, Германија, и токму и затоа ве одбраа да пеете за Сан Марино. Дали очекувате големи поени од сите овие земји?
Знаете што, може да бидете и Мадона на овој натпревар и пак да не добиете тоа што очекувате. Името не значи многу. Во ред, јас сум етаблирано име, Калиопи е етаблирано име. Јас и Калиопи сме најпознати на оваа Евровизија. Оваа година нема многу познати имиња, се’ се претежно млади и талентирани, избирани од кастинзи, шоу програми, талент шоуа, и јас тоа го обожавам. Но, токму затоа и секоја победа е непредвидлива. А ловриките ги носи само тој што победува. Победата е победа. Се надевам и годинава ќе победи добра песна. А може и јас. Кој знае?
Мислам дека не е потребно Евровизија, да има победник. Сите се победници.
-Тоа сакав да кажам. Овде никој не може да изгуби. Никој не е губитник на фестивалот. Се зависи од тоа која песна тебе ќе ти се допадне. Таа треба да си ја слушаш. Уметноста токму тоа го бара, финост. Тоа е нешто прекрасно што треба да го споделиме. И се треба да биде мирољубиво и со позитивен контекст. Јас уживам во евровизиските фестивали.

Видов на Интернет пред некој ден сте се фотографирале со Сакис Рувас, незаборавниот грчки претставник, чиј перформанс, според мене е ненадминат на Евровизиите, затоа што никој не може да го заборави неговото експлозивно танцување.
-Да. Сакис е исто  мој пријател. Исто така, јас имам кариера и во Грција, и некои песни. На некои мои промоции таму тој беше мој гостин, на некои негови јас му гостував. Беше гостин и во моето ТВ шоу во 2005 година „Калимераба“ кое беше наменето и за турски и за грчки гледачи, па кога одам во Грција се среќаваме и среќни сме и обајцата кога во некои прилики се дружиме. Тој е многу позитивен, многу убава личност е тој. Многу сјае, дури и сега кога е татко на три деца и има „нова работа“ во животот, тој секогаш е весел.
Евровизиската магија трае засекогаш, а вие наскоро ќе ја вкусите. Замислувате што ќе правите после Евровизија?
-Мојата агенда е променлива, но пред се сакам добро да се одморам, заморен сум, промоции, патувања, настапи. Не знам каде ќе одам потоа, но знам дека ми треба одмор. Јас сум професионалец, па продолжувам со снимања. Мојата музика ја вклучи и Евровизија во програмата, но тоа не е се. Ќе објавувам други песни. Сега уште повеќе, од ден на ден имам се повеќе пријатели низ Европа. Прекрасни се сите.

Бев во Истанбул во 2004, за многумина најдобрата Евровизија, со Тоше…
-Го сретнав Тоше во Малта, таа година бев кај моите пријатели Џулија и Лудвиг кои исто така беа претставници, и нема да ми верувате толку убаво се запознавме со Тоше, а потоа повторно го сретнав во Зеница по неколку години. Тоше беше уффффф….толку талентиран, толку голем артист, таква личност. Жално е што отиде. Мислам дека тој е тука, не гледа. Сите го чувствуваме Тоше. Тука е. А неговата песна „Life“ беше со извонредни стихови.
Стиховите се позајмени од беседите на Мајка Тереза.
Не знаев, еве сега знам. Тоше е толку голем, имам негови албуми и ги слушам. Ми е жал. За мене Македонија е Тоше и Калиопи. А таа Евровизија, беше најдобра, сите го велат тоа… Благодарам „Султана“ на интервјуто, посакувам наскоро пак да се видиме.

Валентина Ѓоргиевска Парго

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑