Search

infedream

INFE Macedonia official website

ИВАП ПРОТЕСТИРА : Ние не сме државни непријатели

 
ИВАП, како вчера, и денес продолжува со протести  пред Влада од 12 до 15 часот. 

За жал и денес продолжуваме пред Влада од 12 до 15 часот.Најмалку што очекувавме од Владата беа медиумски оркестрирани напади кон нас и извртување на фактите, наспроти простор и некоја минута за разговор и решенија.Ние не сме државен непријател, не сме неработници, туку индустрија и фирми даночни обврзници кои беа први затворени и најмалку поддржани.

Точно е дека добивме помош со сите останати сектори, а тоа се 6 плати и некои компании земаа кредити. И тоа се сé! А не работиме веќе 14 месеци.

Наместо да најдеме заедничко прифатливо решение, ни порачавте да ги тргнеме црните наочари. Дали треба да ги замениме со розови и останеме „таканаречена„ дејност?

Иако владата го наметнува милионот како дефокус на нашите проблеми, пакетот мерки и еден милион евра (или два) за нашата индустрија, ниту е донесен, ниту e објавен.

Условите никој не ги знае, кој се ќе има право да аплицира, кој ќе добие, критериуми, дали ќе има можност за сите?

На пример, ако има 2000 македонски музичари, дали ќе може секој да настапи или само дел од нив? Така и со нас компаниите, кои секоја влада во Европа ги поддржа и препозна како најважен сегмент за раздвижување на економијата, културата, туризмот и менталното здравје.

Кога ќе го објавите конкурсот, ќе можеме да коментираме, сугерираме, секако и да аплицираме. Сé останато се само ПР алатки за купување на време, но никако помош за зачувување на нашите компании.

Како и секогаш, ние сме подготвени за разговор. Ќе бидеме гласни за да не поканите, но прашањето е дали сакате да нé слушнетe!

П.С. Што би рекол Винстон Черчил, ако не ја браниме културата, тогаш што ќе браниме?

ИВАП излегува на протести

Компаниите што работат во секторот организација на настани (организатори, изнајмување на опрема за озвучување, осветлување и сценска опрема, видео и аудио продукции како и техничка поддршка на настаните) се доведени до тотален колапс.

Јавноста знае дека оваа дејност е затворена повеќе од 1 година и сите сме сведоци дека нема јавни настани, концерти, и други случувања каде има масовно собирање. Ниту пак, со оглед на состојбата со пандемијата, имаме надеж дека наскоро ќе можеме да работиме.

Но, исто така јавноста треба да знае дека овие компании добија нула денари помош од државата. И покрај сите наши барања, дописи, молби за помош, Владата остана глува а ние невидливи во сопствената држава. 

Од друга страна, сведоци сме дека некои други сектори повеќепати беа помогнати со грантови и друга помош. Но, според официјалната статистика на Централниот регистар, нашиот сектор има пад на промет од 62,103% за 2020 година и тоа е можеби највисокиот пад споредено со другите индустрии.

Цела година трпеливо чекавме Владата да го препознае нашиот сектор и да ги согледа загубите, не правевме скриени и тајни настани, не го загрозувавме јавното здравје, но заради нашата конструктивност, на крајот го загрозивме опстанокот на нашите фирми. 

Веќе немаме што да изгубиме, приморани сме нашите права да ги бараме на поинаков начин!

Од понеделник излегуваме на улица. До сега бевме тивки, но не натераа да станеме гласни! Ќе останеме на улица се додека не ја добиеме помошта што ја бараме и која ја заслужуваме.

Ги повикуваме сите колеги кои работат во овој сектор како и сите други придружни дејности без кои нашата индустрија не може да постои да ни се приклучат. Не сме многу, но нема да дозволиме да останеме невидливи!

Пред точно 47 години АББА победија на Евровизија

На 6 април се наполнија точно 47 откако АББа победија со “Ватерло”, на Евровизија.

АББА е шведска поп-група формирана во Стокхолм во 1972 година од Агнета Фелтског, Бјерн Улвеус, Бени Андерсон и Ани-Фрид Лингстад.

Името на групата е акроним на првите букви од нивните први имиња.

АББА беше светски славна група, која по неколку години од своето постоење се распадна. Нивните хитови се пеат и ден денес.

Марија објави песна “Број еден”!

Марија Спасовска и Дарко Димитров повторно ја будат македонската музичката сцена со новата модерна тинејџ песна “Број еден”.
Марија со нов стил, овојпат како автор на музиката и текстот во студиото со Дарко Димитров направија нова револуција со песната “Број еден” за македонската млада музичка генерација.
Со модерен стил и несомнено одличен аранжман Дарко Димитров направи Марија да прозвучи повторно музички сериозно со нејзините 15 години.
Режисерот на видеото Зоран Зонде Стојановски инспириран од тинејџерската љубовна порака “те имам и те немам” го направи видео спотот да изгледа “наше, а светски”. А, Даниел Николовски и Мите Занов се погрижија Марија да изгледа совршено и низ неколку современи стилови да ја прикажат модерната верзија на новото тинејџ време.

МКЦ Скопје стана членка на Liveurope

МКЦ Скопје стана горда членка на Liveurope, платформа од 21 култни европски музички центри, кои работат заедно за да ја зајакнат различноста на европската богата музичка сцена.
Основана во 2014 година, Liveurope ги охрабрува музичките сцени да ги прошират своите програми и да бараат нови европски уметници што допрва треба да бидат откриени.
Сите членови на Liveurope се култни места во нивните региони, како и високо професионални инфраструктури. Како придружна членка, МКЦ Скопје добива директен пристап до мрежа на врвни музички професионалци за размена на добри практики и заеднички уметнички откритија, со што се засилува позицијата на меѓународната музичка сцена.
линк до прес-конференција: https://fb.watch/4z_Iic_WRd/

Коста Бургов со поддршка за Гарванлиев


Коста Бургов од Струмица е упорен во својата поддршка за годинешниот евровизиски пејач, неговиот сограѓанин Васил Гарванлиев. Засега е и единствен (според наши сознанија) од естрадата кој му упати поддршка, во свој стил, а бидејќи станува збор за единствената јавна поддршка за Васил, од некој кој се занимавал со пеење и “шеткал” низ естрада, ние ќе објавиме дел од онаа порака што Бургов упорно инсистира цело време да допре до јавноста. Таа гласи, во оригинал:

“Подршка за тебе Васе знам како дете воспитано си уште кога ја пееше маријонка со двете баби тетка витка твојата баба на таткоти која беше строга но искрена и чесна особа која многу одевме на екскурзии по нашите манастири и грчка и во бугарија ти си прекрасна лицност со феноменален глас кога излезе твјот прв албум во 1995 година во продукција на зоран ванев мојта звезда малечка која промоцијата се одржа во кино балкан многу убаво си поминав со твојата мајка јулија твојот татко бабати зора и сите тетката фроска дијана ти си прекрасна личност кој еднаш се раѓа како тоше гердан која многу ми значи оваа песна од тебе ланската песна кој беше убава и оваа година… само напред и многу успех оваа година на евровизија “. 

Исто така ни испрати и нова слика на која тој е насликан со Моника Белучи, од серијата портрети што за него ги прави Трајан Петров од Миравци, а потоа на фејсбук ги анимира Светислав Цеце Трајчевски.

Мики Јовановски – Џафер на фејсбук ја сподели “Сиот жар на љубовта”

 
Познатиот македонски пејач Мики Јовановски- Џафер деновиве на својот фејсбук профил сподели една своја песна, за која доби многу коментари и пофалби. Денес тој објави повеќе за песната, и запиша :-Ви благодарам на сите за убавите пораки на песната “Сиот жар на љубовта” . Песната е снимена пред 16 и пол години. Автор е Ѓоко Мишковски, брат на Винко (“Сонце за три света” ). Гитара свири легендарниот Груле (“Под Пелистер” , “Одам на југ”, “Неправда” и т.н.) За Вас прекрасни луѓе што ја сакате музиката, во блискиот период од годинава, ќе Ви подарам нови изненадувања. Да сте ми здрави, романтични и енергични, им порача Џафер.

“Буквата Њ во Земјата на чудата”

Двајца млади македонски интелектуалци Дарко Петровски и Кристијан Ристески, објавија интересна објава за правата, изразено во преносно значење. Насловот е
“Буквата Њ во Земјата на чудата”.

Скопјанецот Дарко е поранешно тв лице и модел, иден професор по шпански јазик, и уште еден посакуван евровизиски дечко, со низа активности во промовирање на модерната македонска музика во пошироки рамки.

Кристијан е приватен бизнисмен, популарен во Скопје по недофатливоста во сајбер игрици.

Нивниот заеднички пост кој предизвика видно внимание, е содржан во овие редови :

Оваа земја на чудата беше поубава од Њуjорк. Њаликуваше на Њаполи, Њица, Њешвил, па по малку и на Њовосибирск само што не беше толку студена, а на улиците немаше потреба од неонски сијалици за полесно да се њавигираш во њоќта. Во Земјата на чудата, буквата Њ знаеше дека еден ден ќе биде њајубава њевеста, ама пред тоа реши професионално да се реализирара како една еманципирана буква во дваесет и првиот век и да стане њајдобриот њевролог, а бидејќи не знаеше да биде неквалификувана и неспособна, можеше да биде и њуркач, њаставник, њаучник, њовинар и притоа да биде њајдобра во секоја професија. Во њејзиното слободно време обожаваше да го шета својот миленик њосорог, а хоби и беше јавање њилски коњи. Њиз целата Земја на чудата се ширеше њеобичен спој на мириси кој еминираше од њејзината градина во која се мешаа аромите на њарцис, њане, њапрсток и њевен, но за разлика од други земји на чудата во оваа њемаше ниту една гасеница која пуши од њаргиле. Но затоа постоеше Кралицата на буквите која беше видно загрижена дека буквата Њ можеби ќе појави претензии и кон зборовите на другите букви, па ја обвини за крадење на идентитет на буквата Н, иако на моменти се сомневаше дека можеби и самата Н страда од делузии и гранично растројство. На судското рочиште, Њ тврдеше дека Н и е сестра близначка која страда од ретка болест што предизвика њекроза ња њејзината њога и дека е време да престане со овие њебулози. Н набрзина ги отфрли овие тврдења и постулира свое, имено дека Њ и е сестра близначка, која долго време има малигно заболување на ногата. Но на буквата Њ и беше сеедно затоа што не можеше да чувствува неспокој и несигурност, само сметаше дека ње е фер што толку малку зборови започнуваат со неа па беше решена да ги брани своите ставови во њедоглед.

Автори: Дарко Петровски, Кристијан Ристески (во завиисност од тоа која буква ќе ја прашате).

НЕОБЈАВЕНО ИНТЕРВЈУ СО ЗАФИР ХАЏИМАНОВ: Најмногу на душа ми лежи “Од љубов не се бега “

Најмногу на душа ми лежи “Од љубов не се бега “, своевремено во 2012 година ни откри великанот Зафир Хаџиманов во интервјуто кое досега не е објавено. За жал, тој денеска 27 март отпатува во вечноста- нека му донесе мир и спокој.***
*Зафир Хаџиманов е име. Име во антологијата на македонската уметност. Скопјанец, со кавадаречки корени, син на легендата Васил Хаџиманов – собирач на нашето етно културно и музичко богатство, сопруг на легендата Сенка Велетанлиќ, пејачка со реноме, татко на џез ѕвездата Васил Хаџиманов. А самиот тој, Зафир Хаџиманов – пејач, автор, актер, поет,сценарист, култен уметник, легенда, доајен.*Да почнеме од моментот кога се случи Вашиот прв поглем пробив!
-Многу одамна, или поточно уште во гимназијските денови. Во тоа време беше голем успех ако снимиш професионална снимка на некоја песна за Радио Скопје, а јас мојата прва снимка ја направив на 16 годишна возраст. Со вокалниот состав АБЦД ја одпеав хит мелодијата „Најубав“ која и денес се врти на радио станиците по Македонија, а се најде и во големата  Екс – Ју рокенрол антологија. Сепак правиот голем успах ми беа моите  први фестивалски настапи во Загреб и Опатија каде што со песните „Човек како јас„на А. Дедиќ и „Зошто доаѓаш само со дождот„ на А. Вучер ги освојив две значајни награди. Истовремено имав среќа токму во тие шеесети години да добијам големи улоги и во два филма: „Нож„ на Ж.Митровиќ и „Крвава македонска свадба на Т.Попов. Со збор – преку ноќ станав ѕвезда.* Во седумдесеттите Скопските забавни фестивали беа мегдан на кој се докажувавте и каде оставивте песни кои се вечни евергрини. Која од тие песни ви е најдрага, верувам ќе издвоите некоја.
-Тоа прашање е едно од најтешките. Како да се одлучиш меѓу првата награда на првиот скопски фестивал 1968 година и првата награда награда на последниот 1978 година. Со песните на А.Џамбазов „Срамежливи„и „Љубов неверна„ и неколку мои авторски мелодии од „Како Вардар„ преку „Туѓа си„ до песната посветена на мојот татко „Зошто„. ?”. Тешко. Сите ми се мили!
* Како се запознавте со дамата Сенка Велетанлиќ, гласот број ден во поранешна Југославија, жената со која имате и неколку незаборавни дуети.
-Ние се знаевме од порано, но за почеток на нашата животна романса пресудна беше една долга турнеја по тогашниот СССР. Тука свативме дека сме створени еден за друг и дека згора на се мајсторски умееме да запееме заедно, како сто години да сме вежбале. Така зад нас останаа многу прекрасни песни како „Са ноќ седам Трено„ , „Љуби ме и главата горе„…
*Преселбата во Белград и работата во тетар во Нови Сад, веќе на големо ви донесе една слава во поширока рамка. Пеевте народно, забавно, глумевте во мјузкли, пишувавте поезија, песни, книги. Што се, и колку на број? Колку е статистички богата Вашата бесценета продукција, опус, творештво?
-Јас практично никогаш не се преселив во Белград, јас дојдов на студии на тогашната Театарска Академија во југословенската престолнина и среќата и успехот не ми дозволија да се вратам назад во Скопје, но и ден денес чувам едно свое скопско гнездо. Големата убава куќа од мојот дедо Зафир не можев да ја владеам одалеку, но сепак си задржав еден мал убав стан за никогаш да не се чувствувам како странец во моја Македонија. Инаку прашањето ви е многу обемно и ако почнам систематски да набројувам ќе ни треба многу време и ептен дебел тефтер. Еве да се обидам кратко: зад мене се стотици и стотици концерти  и ТВ програми по сиот свет, десетици албуми издадени во покојна Југославија, СССР, Австралија, Македонија, Србија, Словенија, Хрватска…Потоа три музички книги за деца, пет книги поезија, една книга проза и еден мјузикл: “Шансони на хартија” , “Пес пејачка” (за која ја добив Повелбата Стражилово за најдобра книга стихови во 1984 година)„Азил„ , „Народен пејач„ , „Брат„ , „Кисело весело„ и „Ало будење„. Сите книги ми се издадени и на македонски и на српски јазик. Играв на сцените на Драмски театар од Скопје, Театар на Теразије. Опера театарот Мадленијанум и Атеље 212 во Белград, СНП Нови Сад и Форум Театар во Бостон САД. Добив награди како најдобар актер на годината за улогите во „Свирач на покривот„ (Нови Сад, Бостон) и „Клетници„(Белград) и играв во неколку филмови од кои веќе спомнатата „Крвава македонска свадба„ е филм за сите времиња.  *Како еден од најистакнатите и најквалитетни ѕвезди тогаш, добивте шанса да патувате во многу земји по светот. Од Канада до Австралија.од Куба до Сибир… Q

Што ви донесоа како искуство и знаење тие долги турнеи?
-Огромни, пребогати сознанија. Видов и запознав различити земји луѓе, култури, традиции, обичаи…Научив јазици. Англиски додуша учев и во моето основно образование, но го усовршив на неколку студиски и работни престои во САД, Канада, Австралија. Руски зборувам благодарение на две години поминати на турнеи по СССР. Италијански пристојно знам затоа што Италија е земја на мојата младост. Српскиот ми е втор јазик. Смеам да тврдам дека го владеам подобро од многу Срби. Мајчиниот јазик го чувам и негувам како најмило чедо, меѓуостанатото затоа што дури кога ќе го прошеташ светот ти станува кристално јасно како се сака и чува татковината!

*Автор сте на најразлични тематски песни, секоја од нив ставена во љубовна конотација. Како настанува тажна, а како весела песна? Велат тажните луѓе ги пишуваат најубавите весели песни, а веселите луѓе создаваат тажни песни. Има вистина во тоа? Кој момент, како инспирација, ја носи песната во перото на авторот?
-Има нешто што се вика дарба или талент, Човек кога ќе се роди со дарба не мора да следи било какви лекции, дефиниции, правила и учила за да роди нова творба. Едноставно се се случува сосема спонтано. Се разбира дека треба да се учи занаетот, но творештвото не може да се научи, тоа се живее. И  моментот на егзекуција на песната е непредвидлив. Ееј, колку пати сум се разбудил среде ноќ и сум седнал за пијаното да ја вообличам сонуваната композиција или стих.
 *”Љуби ме и главата горе”!. Како се создаде овој  бесценет музички бисер, музичка магија која со секое слушање предизвикува возбуда, романтика, трепет.
-Реков едноставно и спонтано. Григор Копров ми ја отпеа мелодијата јас се воодушевив и веднаш седнав да напишам стихови. Се случи најубавото – стиховите ја надградија мелодијата и се роди песна за мерак! Нормално ја ставив и во една од моите книги.
 * Своевремено, со веселата “Лидуду”, како текстописец, за малку ќе отидевте на Евровизија. Жалите за таа пропуштена шанса?-  Жалам и за „Лидуду„ и за уште безброј такви пропуштени прилики, но животот е често суров и неправеден. За среќа понекогаш умее да те изненади со некоја убавина. Замислете си само – јас добив главна ролја во театарор Форум во Бостон само 24 часа од пристигањето во САД.Чудо!

* Денешните пејачи што и да направат нема да можат да станат што беа некогашните. Што имаше минатото време, кое донесе цел бран на легенди, а што недостига денес?
–  Ајде да не бидеме исклучиви. Ние пеевме со задоволство,со радост. Денешната забавна индустрија е немилосрдна. Диктира некои правила на игра каде што парите се се и сешто. Се разбира тука има малку место за спонтаност, а многу за калкулација. Се е интерес! Младите се робови на тој диктат. Но дарбата е непобедива и затоа го имавме нашиот златен Тоше, а  ги имаме и Калиопи и…
*Ги слушате ли вашите песни? Какви песни слушате за своја душа? Од песните кои ги имате создадено, која е најмногу по ваш вкус?-Ретко се слушам себе си, макар што ми е мило кога ќе слушнам дека ме пуштаат на некоја радио станица и дека ме има на јутјуб. Најмногу слушам музика кога сум во мојот автомобил. Пред се класика. Ви реков веќе дека најтешко прашање е која своја песна најмногу ја сакам, но ајде да кажам дека најмногу на душа ми лежи „Од љубов не се бега„.
*Пред неколку години се исполни вашиот сон, голем и топол уметнички концерт во Универзална сала во Скопје, а потоа имавте настап на скопскиот плоштад со вашиот син, образован музичар на Беркли, а голема џез и музичка балканска ѕвезда. Кога да очекуваме повторно такво задоволство?
– Знаете како се вели: “Далеку од очите,далеку од срцето”. Испадна дека Белград и Скопје се далеку како Арктик и Антарктик. Се поретко и се потешко Македонија се сеќава на мене. Се плашам дека младите генерации воопшто не ме познаваат. Но нејсе! На младите светот останува, па мојот добар син Васил е често на концерти и клубски свирки низ Македонија.
 *Подолго време сте и официјален културен амбасадор во Србија, а пред тоа и Претседател на српско македонското друштво „Шар планина“. Дипломатичноста во комуникацијата е ваш знак на препознавање отсекогаш. На што во моментов сте ангажирани како Амбасадор?
– Постојано сум во контакт со Македонците што живеат во Србија и се обидувам да помогнам во сите акции и манифестации на културата. Еве пред некој ден го прославивме денот на Кирил и Методиј со бројни манифестациии на македонската култура во неколку градови. Имав чест да отворам некои од тие свечености. Инаку морам да се пожалам дека контактот со нашето Министерство за култура не е доволно ефикасен. Ретко се слушаме, уште по ретко гледаме.
*Како Ви поминуваат деновите, одморате, создавате неуморно, ги следите желбите на сопругата Сенка и на внуката Марта… Се насетува дали Марта ќе ги следи Вашите семејни уметнички стапки?
-Јас сум работохолик. Немам време за одмор. Сенка веќе не мора да има желби туку само наредби. Ха,ха,ха! Искрено да ви кажам моментално од сите мои титули најмила ми е титулата дедо на Марта.Таа ни е радост бескрајна. Се разбира одлично пее и свири пијано. Но нека биде што сака во животот. Ние ни неа, како ни Васила нема да ја туркаме кон музиката и уметноста, ако таа самата не одлучи така, како што стори и татко и.Ах, да не заборавам имам уште една титула: витез на виното.Како секој ас Тиквешанец имам мало лозје и нормално вино и ракија. Минатата година освоив пехар и прво место со моето бело вино СОНГ  на локалниот натпревар на винари аматери во Сланкамен. И сега кога ќе ми падне тешко што долго не сум  прошетал крај Вардар, ќе испијам чаша-две од моето винце СОНГ и се ми е песна распеана… 
Валентина Ѓоргиевска  Парго 

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑